Dorosłość
Przejście z okresu dziecięcego do dorosłości w wieku osiemnastu lat jest ta naprawdę umowne. Jednak oczekiwanie względem osób które już ukończyły osiemnasty rok życia wymuszają pewne zachowania. Czas przygotowawczy wiąże się z wieloma radościami ale również ze stresem i nieraz trudnymi sytuacjami. Do radości niewątpliwie należą imprezy, poznawanie nocnego życia, pewne przywileje wiążące się z bycia pełnoletnim. Do trudności należą przede wszystkim wizyty w urzędach, konieczność zarabiania pieniędzy oraz wybór swojej przyszłości który tak naprawdę będzie oddziaływać na całe nasze późniejsze życie. Mam na myśli przed wszystkim decyzje o podjęciu pracy bądź dalszego kształcenia na uczelni wyższej, a jeśli kształcenia to na jakim kierunku. Dobrze też zawczasu, chociażby w małym stopniu zainteresować się polityką. Nasi przodkowie walczyli o możliwość godnego i swobodnego wypowiadanie się a my go całkiem nieskrępowanie marnujemy. Nauczmy się zatem korzystać z przywileju jakim jest dorosłość! Pod tytułem wybór przyszłości mam konkretnie na myśli pójście stronę dalszej edukacji bądź rozpoczęcie pracy zarobkowej. Ja bym bardziej oponowała oczywiście za podjęciem dalszej edukacji jednak istnieją w życiu takie sytuacje że nawet nie mamy możliwości finansowych ku temu. Dlatego ta pierwsza decyzja jest już bardzo poważna. Decyduje ona praktycznie o naszym całym dorosłym życiu. Jeśli skończymy studia możemy się spodziewać przystępniejszej pracy i wyższych zarobków z drugiej jednak strony jeśli będziemy dobrzy w swoim zawodzie możemy uzyskać to samo co ludzi z wykształceniem wyższym. Gdy pójdziemy do pracy możliwość wybory miejsca pracy będzie dość ograniczona. Trzeba brać to co jest! Jeżeli zdecydujemy się na studia będziemy musieli wybrać z kilkudziesięciu kierunków coś co lubimy i co da nam korzystny zarobek. Nie ma sensu jednak pchać się tam gdzie będziemy się źle czuli. Lepszy szczęśliwy murarz od zdesperowanego lekarza czy prawnika! Wyobraźmy sobie życie chociażby bez śmieciarzy. Ja nie potrafię. Każdy zawód jest dobry i ma swoją wartość! Pod tytułem wybór przyszłości mam konkretnie na myśli pójście stronę dalszej edukacji bądź rozpoczęcie pracy zarobkowej. Ja bym bardziej oponowała oczywiście za podjęciem dalszej edukacji jednak istnieją w życiu takie sytuacje że nawet nie mamy możliwości finansowych ku temu. Dlatego ta pierwsza decyzja jest już bardzo poważna. Decyduje ona praktycznie o naszym całym dorosłym życiu. Jeśli skończymy studia możemy się spodziewać przystępniejszej pracy i wyższych zarobków z drugiej jednak strony jeśli będziemy dobrzy w swoim zawodzie możemy uzyskać to samo co ludzi z wykształceniem wyższym. Gdy pójdziemy do pracy możliwość wybory miejsca pracy będzie dość ograniczona. Trzeba brać to co jest! Jeżeli zdecydujemy się na studia będziemy musieli wybrać z kilkudziesięciu kierunków coś co lubimy i co da nam korzystny zarobek. Nie ma sensu jednak pchać się tam gdzie będziemy się źle czuli. Lepszy szczęśliwy murarz od zdesperowanego lekarza czy prawnika! Wyobraźmy sobie życie chociażby bez śmieciarzy. Ja nie potrafię. Każdy zawód jest dobry i ma swoją wartość!
Młodzi ludzie szczególnie starają się być dorośli. Chcą się zakochać i robić z ukochanymi to co robią dorośli. To ich bardzo ciekawi i często prowadzi do zguby. Jest to bardzo złe. Ale mimo to młodzi ludzie umieją kochać, nawet bardziej niż dorośli i lepiej im to wychodzi. Nie boją się zobowiązań. Jeśli mają dziewczynę lub chłopaka to idą na całego. Cieszą się życiem i nie obchodzą ich konsekwencje. Bardzo się kochają nawzajem, uwielbiają ze sobą spędzać czas, chodzić razem na spacery, chodzić po mieście. Po prostu kochają się nawzajem. Wiele mogliby nauczyć swoich rodziców, ale oni uważają ich za nieświadomych życia. Nie myślą o nich jak o ludziach, którzy znają miłość, tylko jak o ludziach, którzy są ich dziećmi. Nie mogą zrozumieć, że ich małe pociechy chcą normalnego życia, takiego jak dorośli. W wieku 15 lat, posiadanie chłopaka lub dziewczyny przez osobę o takim wieku jest jak najbardziej na miejscu. Wszystko oczywiście w swoim czasie, ale miłość jest już dla nich dostępna, a nikt nie powinien im tego zabraniać. Muszą się nauczyć żyć z drugą osobą. Często zakochujemy się w osobach dobrze nam znanych. Wtedy trudniej jest dowiedzieć się co ta osoba do nas czuje. Bo ktoś nieznany mówiąc nam cześć, ma dobre intencje i wiadomo, że wpadliśmy temu komuś w oko. Tylko jak odróżnić czy znajomy się w nas zakochał? Prosto i zwyczajnie. Trzeba się zapytać. To jedyne rozwiązanie, które gwarantuje nam prawdziwą odpowiedź, choć nie zawsze, ale jeśli osoba rzeczywiście się w nas zakochała, to na pewno powie ze szczerością co jej leży na sercu. A inne sposoby? Jak dowiedzieć się czy ten ktoś nas kocha? Trzeba obserwować. To może wydawać się trudne, bo skoro zwykle traktowaliśmy tego znajomego jak zwykłego kolegę, nie możemy na pewno stwierdzić czy tak się zachowywał wcześniej, bo po prostu nie zwracaliśmy na to uwagi. Uważaliśmy to za coś zwyczajnego. Ale jeśli ta osoba będzie chciała nas gdzieś wyciągnąć, na przykład do kina, czy kiedy popatrzymy się na znajomego, on szybko spuści wzrok, cały zawstydzony. Takie są objawy zakochania, kiedy będzie po tej osobie widać, że czuje się nieswojo rozmawiając z Tobą o miłości, to już na pewno się zakochał/a. Często zakochujemy się w osobach dobrze nam znanych. Wtedy trudniej jest dowiedzieć się co ta osoba do nas czuje. Bo ktoś nieznany mówiąc nam cześć, ma dobre intencje i wiadomo, że wpadliśmy temu komuś w oko. Tylko jak odróżnić czy znajomy się w nas zakochał? Prosto i zwyczajnie. Trzeba się zapytać. To jedyne rozwiązanie, które gwarantuje nam prawdziwą odpowiedź, choć nie zawsze, ale jeśli osoba rzeczywiście się w nas zakochała, to na pewno powie ze szczerością co jej leży na sercu. A inne sposoby? Jak dowiedzieć się czy ten ktoś nas kocha? Trzeba obserwować. To może wydawać się trudne, bo skoro zwykle traktowaliśmy tego znajomego jak zwykłego kolegę, nie możemy na pewno stwierdzić czy tak się zachowywał wcześniej, bo po prostu nie zwracaliśmy na to uwagi. Uważaliśmy to za coś zwyczajnego. Ale jeśli ta osoba będzie chciała nas gdzieś wyciągnąć, na przykład do kina, czy kiedy popatrzymy się na znajomego, on szybko spuści wzrok, cały zawstydzony. Takie są objawy zakochania, kiedy będzie po tej osobie widać, że czuje się nieswojo rozmawiając z Tobą o miłości, to już na pewno się zakochał/a.